09:05
25.06.2019

официальный сайт
www.shinnik.by
Суббота, 15 Сентябрь 2018
Во всем пример

С марта 1985 года в сборочном цехе №1 завода КГШ трудится сборщиком покрышек Александр Григорьевич ЩЕРБАКОВ. За эти годы наш собеседник достиг вершин профессионального совершенства и абсолютно заслуженно получил подтверждение своей значимости для «Белшины». В этом году фото Александра Григорьевича занесено на Доску почета предприятия.

Малая родина нашего героя находится в деревне Мышковичи Кировского района, но детство и юность прошли в Мурманской области России. Там Александр отучился и пошел в армию. По возвращению в Беларусь, нашел работу на «Белшине».

– Пришел сюда сборщиком и с тех пор профессию свою не менял, – говорит Александр Григорьевич. – Коллектив у нас отличный. За это время нашел здесь много верных друзей и товарищей, с которыми долгие годы тружусь плечом к плечу. К сожалению, из тех, с кем начинал работать, остались не многие – большинство уже ушли на отдых. С мастером у нас, вообще, идеальные отношения. Мы вместе начинали работать, понимаем друг друга с полуслова.

О достижениях в работе Александр Григорьевич говорит с присущей ему скромностью. Считает, что секрет успешной карьеры – трудолюбие.

– У меня всегда была мотивация к труду, хотелось получать достойную заработную плату. Из-за этого часто перевыполняю план, поэтому, наверное, мою фотографию и занесли на Доску почета. В цехе частично модернизировали оборудование: поменяли барабаны, изменили технологию. Когда к нам приходит молодежь, я обучаю новичков, объясняю им азы нашей профессии.

В свободное время Александр Григорьевич любит повози­ться со своей автомашиной, называет ее ласково – «старушка». А еще наш собеседник прекрасно печет торты и ухаживает за дачным участком. Также следит за здоровьем: по возможности посещает санаторий «Шинник».

Сменный мастер заготовительно-сборочного участка Мария Тимофеевна Юзина работает вместе с Александром Григорьевичем уже много лет. И за это время успела хорошенько узнать его как профессионала и человека.

Уже 44 года я работаю на «Белшине», – рассказывает Мария Тимофеевна. – Знаю Александра очень хорошо и могу сказать, что он ответственный и исполнительный работник. На линии Александр самый старший и опытный сборщик. Всегда приходит на помощь молодежи, которая у нас работает, является инструктором производственного обучения. Он и как человек очень хозяйственный. На своем дачном участке выращивает и помидоры, и огурцы, и перцы – всегда угощает коллег. В целом, могу сказать о нем только хорошее.

Евгения ВИННИК (office@shinnik.by)
Фото Маргариты ГАЦКО

Бобруйский горисполком Бобруйский горисполком
ЭТО ИНТЕРЕСНО ЗНАТЬ...
10 фактаў пра беларускую мову
10 фактаў пра беларускую мову

1. Дыялектная мова багацейшая за літаратурную
Слоўнік літаратурнай беларускай мовы налічвае прыкладна 250 - 500 тыс.слоў. У дыялектнай мове (агульная назва для гаворак людзей у пэўным рэгіёне) — каля 1,5−2 млн слоў.

2. У беларускай мове тры алфавіты (графічныя сістэмы)
На сённяшні дзень афіцыйна ўжываецца кірылічны алфавіт, які існуе з XIV ст. У XVI ст. з’явілася лацінка. Ёй пісаліся творы беларускай літаратуры XIX ст. На пачатку XX ст. кірылічны і лацінскі алфавіты суіснавалі разам. Так пэўны час газета «Наша ніва» друкавала тэксты на дзвюх графічных сістэмах, каб усе беларусы разумелі напісанае, таму што каталікі звыклі да лацінкі, а праваслаўныя разумелі толькі кірыліцу.

Зараз лацінка ўжываецца ў тапаніміцы — назвах геаграфічных аб’ектаў. Таксама ёй карыстаюцца ў побытавых зносінах беларусы, якія лічаць лацінку больш зручнай сістэмай для перадачы асаблівасцяў беларускага маўлення.

З XIV ст. на Беларусі пачалі сяліцца татары, якія трапілі ў палон падчас набегаў Арды. Паступова яны асіміляваліся, і ў выніку з’явіліся кітабы — кнігі, напісаныя па-беларуску арабскай вяззю.

3. Беларуская мова існуе ў двух правапісах
У 1918-м годзе мовазнаўца і грамадска-палітычны дзеяч Браніслаў Тарашкевіч выдаў «Беларускую граматыку для школ» кірыліцай і лацінкай. Гэта была першая практычная граматыка. Распрацаваны ім правапіс называецца класічным, або «тарашкевіцай».

З 1933-га года ў выніку разгортвання русіфікацыі замацавалася так званая «наркамаўка». Гэты правапіс рэфармаваўся двойчы: у 1956-м годзе і ў 2008-м. Апошнім варыянтам мы карыстаемся сёння.

4. Толькі ў беларускай мове ёсць літара Ў
Гэта адметнасць беларускай мовы ўвасоблена ў помніку, які знаходзіцца ў Полацку. Над скульптурай працаваў мастак і дызайнер Ігар Куржалаў.

5. Беларуская мова знаходзіцца пад пагрозай знікнення
У паўсядзённых зносінах ёй карыстаецца малы працэнт насельніцтва. Толькі ⅔ беларусаў размаўляе на роднай мове ў побыце. Часцей беларуская мова ўжываецца на дзяржаўных тэле- і радыёканалах, у перыядычных выданнях, справаводстве.

6. Тры стагоддзі беларуская мова была дзяржаўнай у ВКЛ
З XIV ст. і да 1696 года беларуская мова была афіцыйнай мовай Вялікага Княства Літоўскага. Пасля аб’яднання ВКЛ і Караўлества Польскага ў 1569-м годзе пачалася паланізацыя насельніцтва Княства. Скончылася гэта поўным выцясненнем беларускай мовы з афіцыйнага ўжытку. З 1696-га года справаводства Рэчы Паспалітай было пераведзена на польскую мову. З таго часу беларуская мова ўжывалася ў побыце.

7. Не па-беларуску і не па-руску, а на трасянцы
Сумесь беларускай і рускай мовы называецца «трасянка». У прамым сэнсе яно абазначае сена нізкай якасці, якое ўтвараецца ад спалучэння сухой і свежаскошанай травы. Ва ўкраінскай мове таксама ёсць падобная з’ява і называецца яна «суржык».

8. Для беларускай мовы не характэрны дзеепрыметнікі цяперашняга часу
Дзеепрыметнікі цяперашняга часу (сплючы чалавек, маючыя дадзеныя) — чужынцы ў беларускай мове. Яны ўжываюцца толькі ва ўстойлівых спалучэннях (бягучы год, дзеючая асоба), характэрных для навуковага і афіцыйнага стыляў. У іншых выпадках гэта парушэнне літаратурнай мовы.

9. Некалі беларуская мова мела статус адзінай дзяржаўнай мовы ў Беларусі
У 1990-м годзе быў прыняты закон «Аб мовах», згодна з якім беларуская мова прызнавалася адзінай дзяржаўнай мовай незалежнай Рэспублікі Беларусь. Але пасля рэферэндуму 1995-га года статус дзяржаўнай набыла і руская мова. Дарэчы, прапанову ўрада вярнуць рускай мове статус дзяржаўнай падтрымала большасць беларусаў. Мяркуецца, насельніцтву было цяжка пасля савецкіх часоў адразу перайсці на беларускую мову ва ўсіх сферах зносін. Людзі элементарна яе не ведалі. Зараз, як бачым, прыярытэт у зносінах мы аддаём рускай мове.

10. У беларускім алфавіце 32 літары
Наш алфавіт не мае літар Щ, Ъ. Замест цвёрдага знака мы ўжываем апостраф (‘). Дыграфы ДЗ і ДЖ не ўваходзяць у алфавіт, бо гэта спалучэнне дзвюх літар для абазначэння адпаведных гукаў.

По материалам: schools.by


© «Шинник», 2015
Использование материалов разрешено только с размещением активной ссылки на наш сайт.

ОТКРЫТОЕ АКЦИОНЕРНОЕ ОБЩЕСТВО