08:46
25.06.2019

официальный сайт
www.shinnik.by
Пятница, 28 Сентябрь 2018
Верное решение

Профессия машиниста резиносмесителя относится, без сомнения, к числу одной из самых ответственных и сложных. Она требует от работника не только физической выносливости, но и глубоких теоретических знаний.

Машинист резиносмесителя подготовительного цеха завода крупногабаритных шин Василий Васильевич БУРАК отлично справляется со своими должностными обязанностями, пользуется уважением среди коллег, а благодаря своему преданному и добросовестному труду на благо предприятия, его фотография занесена на Доску почета ОАО «Белшина».

– Бобруйск – мой родной город, – говорит Василий Васильевич. – Свое счастья я обрел здесь. После школы поступил в строительное училище, в котором освоил профессию «плиточник-облицовщик». По ней, к слову, проработал не больше месяца, после службы в армии трудился водителем, а затем судьба привела меня на «Белшину».

В 1992 году устроился на предприятие вальцовщиком. Профессию пришлось осваивать с нуля, ведь это было для меня совершенно новое дело, но я справился. А через 10 лет перевелся машинистом резиносмесителя. Работа мне нравится, предавать любимое дело не собираюсь.

Наш собеседник признался, что работать на таком крупном предприятии, как наше, для него большая честь, и так было всегда. Он осознает всю его значимость, и это восприятие «Белшины» он передает молодежи цеха. Кроме того, готов делиться с коллегами и своим опытом работы.

– Считаю свою профессию очень интересной, – говорит В.В.Бурак. – При выполнении производственных заданий не обойтись без точного выполнения технологических карт и ответственности. Хочу отметить, что производственные задачи легко решать вместе с хорошим коллективом, а мне повезло трудиться именно в таком. В нашем цехе работают преданные делу люди, которые уважительно относятся друг к другу, поддерживают, помогают советом.

Жена Василия Васильевича является частью дружной семьи шинников, она трудится контролером подготовительного цеха ЗКГШ. Смело можно сказать, что наш собеседник приобрел на «Белшине» двойное счастье – здесь он познакомился со своей второй половинкой и занимается любимым делом.

– Мне приятно, что моя работа замечена и оценена, – говорит не без доли смущения Василий Васильевич. – В такие моменты лучше всего понимаешь, что принятое много лет назад решение прийти работать на «Белшину» – было единственно верным.

Маргарита ГАЦКО (office@shinnik.by)
Фото Евгении ВИННИК

Бобруйский горисполком Бобруйский горисполком
ЭТО ИНТЕРЕСНО ЗНАТЬ...
10 фактаў пра беларускую мову
10 фактаў пра беларускую мову

1. Дыялектная мова багацейшая за літаратурную
Слоўнік літаратурнай беларускай мовы налічвае прыкладна 250 - 500 тыс.слоў. У дыялектнай мове (агульная назва для гаворак людзей у пэўным рэгіёне) — каля 1,5−2 млн слоў.

2. У беларускай мове тры алфавіты (графічныя сістэмы)
На сённяшні дзень афіцыйна ўжываецца кірылічны алфавіт, які існуе з XIV ст. У XVI ст. з’явілася лацінка. Ёй пісаліся творы беларускай літаратуры XIX ст. На пачатку XX ст. кірылічны і лацінскі алфавіты суіснавалі разам. Так пэўны час газета «Наша ніва» друкавала тэксты на дзвюх графічных сістэмах, каб усе беларусы разумелі напісанае, таму што каталікі звыклі да лацінкі, а праваслаўныя разумелі толькі кірыліцу.

Зараз лацінка ўжываецца ў тапаніміцы — назвах геаграфічных аб’ектаў. Таксама ёй карыстаюцца ў побытавых зносінах беларусы, якія лічаць лацінку больш зручнай сістэмай для перадачы асаблівасцяў беларускага маўлення.

З XIV ст. на Беларусі пачалі сяліцца татары, якія трапілі ў палон падчас набегаў Арды. Паступова яны асіміляваліся, і ў выніку з’явіліся кітабы — кнігі, напісаныя па-беларуску арабскай вяззю.

3. Беларуская мова існуе ў двух правапісах
У 1918-м годзе мовазнаўца і грамадска-палітычны дзеяч Браніслаў Тарашкевіч выдаў «Беларускую граматыку для школ» кірыліцай і лацінкай. Гэта была першая практычная граматыка. Распрацаваны ім правапіс называецца класічным, або «тарашкевіцай».

З 1933-га года ў выніку разгортвання русіфікацыі замацавалася так званая «наркамаўка». Гэты правапіс рэфармаваўся двойчы: у 1956-м годзе і ў 2008-м. Апошнім варыянтам мы карыстаемся сёння.

4. Толькі ў беларускай мове ёсць літара Ў
Гэта адметнасць беларускай мовы ўвасоблена ў помніку, які знаходзіцца ў Полацку. Над скульптурай працаваў мастак і дызайнер Ігар Куржалаў.

5. Беларуская мова знаходзіцца пад пагрозай знікнення
У паўсядзённых зносінах ёй карыстаецца малы працэнт насельніцтва. Толькі ⅔ беларусаў размаўляе на роднай мове ў побыце. Часцей беларуская мова ўжываецца на дзяржаўных тэле- і радыёканалах, у перыядычных выданнях, справаводстве.

6. Тры стагоддзі беларуская мова была дзяржаўнай у ВКЛ
З XIV ст. і да 1696 года беларуская мова была афіцыйнай мовай Вялікага Княства Літоўскага. Пасля аб’яднання ВКЛ і Караўлества Польскага ў 1569-м годзе пачалася паланізацыя насельніцтва Княства. Скончылася гэта поўным выцясненнем беларускай мовы з афіцыйнага ўжытку. З 1696-га года справаводства Рэчы Паспалітай было пераведзена на польскую мову. З таго часу беларуская мова ўжывалася ў побыце.

7. Не па-беларуску і не па-руску, а на трасянцы
Сумесь беларускай і рускай мовы называецца «трасянка». У прамым сэнсе яно абазначае сена нізкай якасці, якое ўтвараецца ад спалучэння сухой і свежаскошанай травы. Ва ўкраінскай мове таксама ёсць падобная з’ява і называецца яна «суржык».

8. Для беларускай мовы не характэрны дзеепрыметнікі цяперашняга часу
Дзеепрыметнікі цяперашняга часу (сплючы чалавек, маючыя дадзеныя) — чужынцы ў беларускай мове. Яны ўжываюцца толькі ва ўстойлівых спалучэннях (бягучы год, дзеючая асоба), характэрных для навуковага і афіцыйнага стыляў. У іншых выпадках гэта парушэнне літаратурнай мовы.

9. Некалі беларуская мова мела статус адзінай дзяржаўнай мовы ў Беларусі
У 1990-м годзе быў прыняты закон «Аб мовах», згодна з якім беларуская мова прызнавалася адзінай дзяржаўнай мовай незалежнай Рэспублікі Беларусь. Але пасля рэферэндуму 1995-га года статус дзяржаўнай набыла і руская мова. Дарэчы, прапанову ўрада вярнуць рускай мове статус дзяржаўнай падтрымала большасць беларусаў. Мяркуецца, насельніцтву было цяжка пасля савецкіх часоў адразу перайсці на беларускую мову ва ўсіх сферах зносін. Людзі элементарна яе не ведалі. Зараз, як бачым, прыярытэт у зносінах мы аддаём рускай мове.

10. У беларускім алфавіце 32 літары
Наш алфавіт не мае літар Щ, Ъ. Замест цвёрдага знака мы ўжываем апостраф (‘). Дыграфы ДЗ і ДЖ не ўваходзяць у алфавіт, бо гэта спалучэнне дзвюх літар для абазначэння адпаведных гукаў.

По материалам: schools.by


© «Шинник», 2015
Использование материалов разрешено только с размещением активной ссылки на наш сайт.

ОТКРЫТОЕ АКЦИОНЕРНОЕ ОБЩЕСТВО