08:38
25.06.2019

официальный сайт
www.shinnik.by
Пятница, 19 Октябрь 2018
Предвкушение чудного мгновения

Старший мастер по КИПиСА подготовительного цеха ЗСКГШ В.В.СВИДРО – одаренный человек, увлеченный стихосложением. Стихи Виталия Владимировича неоднократно печатались на страницах «Шинника». У автора вышло две книги – «Предвкушение полета» и «Мой золотой ангел».

А все началось в 15 лет с одного интересного случая. Юный Виталий, как и еще трое его товарищей, были влюблены в одноклассницу. У девушки приближался день рождения, и одноклассник предложил Виталию в качестве подарка сочинить для нее стихотворение. Виталий Владимирович вспоминает о том первом поэтическом опыте с улыбкой, однако отмечает, что именно он дал толчок, пробудил интерес к творчеству. Не секрет, что у каждого поэта есть своя муза, как Прекрасная Дама у Александра Блока. У нашего героя две музы – мама и жена. Это женщины, которые согревают своим душевным теплом и дарят бескорыстную любовь. Не это ли счастье для мужчины?!

Творчество, а в частности стихосложение, – тонкий духовный процесс. Как писал поэт Андрей Вознесенский: «Стихи не пишутся – случаются, как прелести или закат. Душа – слепая соучастница. Не написал – случилось так». Какое-то событие взволновало, поразил красотой закат, накатили волнами ностальгии воспоминания – и вот уже, по словам В.В.Свидро, тянется рука к бумаге и ручке. Сначала рождаются наброски: фразы, рифмы. А потом ночью, когда уходят дневные заботы и в доме становится тихо, садится Виталий Владимирович за ноутбук, и происходит удивительная магия творчества, когда слова занимают отведенный им автором порядок, рифмы «цементируют» мысль, сходятся словесные пазлы и рождается стихотворение. В основном у нашего собеседника именно такая «творческая лаборатория». Хотя бывает, что стихи сами льются на бумагу. Темы стихов В.В.Свидро разнообразны: о войне, любви к женщине, родной природе или отклик на какую-то жизненную драму. Его душа улавливает словесные вибрации, окружающие человека, но подвластные в своем решении и готовности к упорядоченности стиха только одаренной личности.

В.В.Свидро открыл для себя в юности чудесный мир поэзии великого, самобытного поэта Сергея Есенина и полюбил его стихи на всю жизнь, причем многие цитирует моментально, например, «Выткался на озере алый свет зари...» Но когда Виталий Владимирович работает над своими стихами, то старается не читать произведения любимого поэта по той простой причине, чтобы невольно не начать их копировать.

Около четырех лет назад у нашего собеседника произошло радостное, знаменательное событие – он стал дедушкой. Маленький Кирилл настолько вдохновил Виталия Владимировича, что ему был посвящен целый сборник стихов «Мой золотой ангел». Внук вдохновляет дедушку на творчество и дарит ему много положительных эмоций и радости.

У Виталия Владимировича есть сокровенная мечта – когда-нибудь выпустить книгу стихов поэтов-шинников. В.В.Свидро уверен, что на «Белшине» работает немало одаренных людей, которые заслуживают не только добрых слов, но и книг.

Владимир ШЛОМАН (office@shinnik.by)
Фото Ольги ЖУК.

Бобруйский горисполком Бобруйский горисполком
ЭТО ИНТЕРЕСНО ЗНАТЬ...
10 фактаў пра беларускую мову
10 фактаў пра беларускую мову

1. Дыялектная мова багацейшая за літаратурную
Слоўнік літаратурнай беларускай мовы налічвае прыкладна 250 - 500 тыс.слоў. У дыялектнай мове (агульная назва для гаворак людзей у пэўным рэгіёне) — каля 1,5−2 млн слоў.

2. У беларускай мове тры алфавіты (графічныя сістэмы)
На сённяшні дзень афіцыйна ўжываецца кірылічны алфавіт, які існуе з XIV ст. У XVI ст. з’явілася лацінка. Ёй пісаліся творы беларускай літаратуры XIX ст. На пачатку XX ст. кірылічны і лацінскі алфавіты суіснавалі разам. Так пэўны час газета «Наша ніва» друкавала тэксты на дзвюх графічных сістэмах, каб усе беларусы разумелі напісанае, таму што каталікі звыклі да лацінкі, а праваслаўныя разумелі толькі кірыліцу.

Зараз лацінка ўжываецца ў тапаніміцы — назвах геаграфічных аб’ектаў. Таксама ёй карыстаюцца ў побытавых зносінах беларусы, якія лічаць лацінку больш зручнай сістэмай для перадачы асаблівасцяў беларускага маўлення.

З XIV ст. на Беларусі пачалі сяліцца татары, якія трапілі ў палон падчас набегаў Арды. Паступова яны асіміляваліся, і ў выніку з’явіліся кітабы — кнігі, напісаныя па-беларуску арабскай вяззю.

3. Беларуская мова існуе ў двух правапісах
У 1918-м годзе мовазнаўца і грамадска-палітычны дзеяч Браніслаў Тарашкевіч выдаў «Беларускую граматыку для школ» кірыліцай і лацінкай. Гэта была першая практычная граматыка. Распрацаваны ім правапіс называецца класічным, або «тарашкевіцай».

З 1933-га года ў выніку разгортвання русіфікацыі замацавалася так званая «наркамаўка». Гэты правапіс рэфармаваўся двойчы: у 1956-м годзе і ў 2008-м. Апошнім варыянтам мы карыстаемся сёння.

4. Толькі ў беларускай мове ёсць літара Ў
Гэта адметнасць беларускай мовы ўвасоблена ў помніку, які знаходзіцца ў Полацку. Над скульптурай працаваў мастак і дызайнер Ігар Куржалаў.

5. Беларуская мова знаходзіцца пад пагрозай знікнення
У паўсядзённых зносінах ёй карыстаецца малы працэнт насельніцтва. Толькі ⅔ беларусаў размаўляе на роднай мове ў побыце. Часцей беларуская мова ўжываецца на дзяржаўных тэле- і радыёканалах, у перыядычных выданнях, справаводстве.

6. Тры стагоддзі беларуская мова была дзяржаўнай у ВКЛ
З XIV ст. і да 1696 года беларуская мова была афіцыйнай мовай Вялікага Княства Літоўскага. Пасля аб’яднання ВКЛ і Караўлества Польскага ў 1569-м годзе пачалася паланізацыя насельніцтва Княства. Скончылася гэта поўным выцясненнем беларускай мовы з афіцыйнага ўжытку. З 1696-га года справаводства Рэчы Паспалітай было пераведзена на польскую мову. З таго часу беларуская мова ўжывалася ў побыце.

7. Не па-беларуску і не па-руску, а на трасянцы
Сумесь беларускай і рускай мовы называецца «трасянка». У прамым сэнсе яно абазначае сена нізкай якасці, якое ўтвараецца ад спалучэння сухой і свежаскошанай травы. Ва ўкраінскай мове таксама ёсць падобная з’ява і называецца яна «суржык».

8. Для беларускай мовы не характэрны дзеепрыметнікі цяперашняга часу
Дзеепрыметнікі цяперашняга часу (сплючы чалавек, маючыя дадзеныя) — чужынцы ў беларускай мове. Яны ўжываюцца толькі ва ўстойлівых спалучэннях (бягучы год, дзеючая асоба), характэрных для навуковага і афіцыйнага стыляў. У іншых выпадках гэта парушэнне літаратурнай мовы.

9. Некалі беларуская мова мела статус адзінай дзяржаўнай мовы ў Беларусі
У 1990-м годзе быў прыняты закон «Аб мовах», згодна з якім беларуская мова прызнавалася адзінай дзяржаўнай мовай незалежнай Рэспублікі Беларусь. Але пасля рэферэндуму 1995-га года статус дзяржаўнай набыла і руская мова. Дарэчы, прапанову ўрада вярнуць рускай мове статус дзяржаўнай падтрымала большасць беларусаў. Мяркуецца, насельніцтву было цяжка пасля савецкіх часоў адразу перайсці на беларускую мову ва ўсіх сферах зносін. Людзі элементарна яе не ведалі. Зараз, як бачым, прыярытэт у зносінах мы аддаём рускай мове.

10. У беларускім алфавіце 32 літары
Наш алфавіт не мае літар Щ, Ъ. Замест цвёрдага знака мы ўжываем апостраф (‘). Дыграфы ДЗ і ДЖ не ўваходзяць у алфавіт, бо гэта спалучэнне дзвюх літар для абазначэння адпаведных гукаў.

По материалам: schools.by


© «Шинник», 2015
Использование материалов разрешено только с размещением активной ссылки на наш сайт.

ОТКРЫТОЕ АКЦИОНЕРНОЕ ОБЩЕСТВО