09:06
25.06.2019

официальный сайт
www.shinnik.by
Среда, 24 Апрель 2013
Помню, как все начиналось

Цех ПВС на ЗКГШ, образно говоря, дает работу всему заводу: пар и горячая вода поступают в подготовительный цех и на вулканизаторы. Чтобы оборудование цеха водоснабжения работало безупречно, обслуживать его должны специалисты. Таких здесь немало. В их числе и слесарь-ремонтник Владимир ОРЕШКО – один из старейших тружеников завода . Сегодня он делится своими воспоминаниями о том далеком времени, когда «шинный» делал первые шаги.

– После школы планов у меня было множество. Как выходец из села, поступил в ПТУ №8 учиться на тракториста. И там одновременно получил специальность слесаря-ремонтника. Как оказалось, эта профессия мне и сгодилась.

После училища призвали в «солдаты». Отслужив, приехал в Бобруйск. Самым престижным местом работы был, конечно же, «шинный»: здесь и зарплата была хорошей, и предприятие только строилось. И я 18 января 1973 года устроился в цех пароводоснабжения и канализации. Тогда был только завод КГШ, а ЗМШ и ЗСКГШ не было. Их построили позднее. Вода поступала из скважин. Когда их передали городу, меня перевели на энергоустановки, и на этом участке я работаю до сегодняшнего дня. Вспоминая те дни, могу сказать, что ничего даже отдаленно не напоминало тогда сегодняшнее предприятие. Энергоустановки обслуживали около 30 слесарей, теперь 9, да и объем работ изменился.

Таких как я, отработавших на «Белшине» 40 лет, в нашем подразделении больше нет. Но есть работники, отдавшие производству по двадцать и тридцать лет. А насчет того, какие сегодня специалисты работают у нас, могу сказать, что и тогда, и сейчас основной костяк коллектива составляют люди знающие, настоящие мастера своего дела.

Нельзя не отметить нарастающий объем и темпы технического перевооружения завода. На нашем производстве сейчас демонтируют старые и устанавливают новые вулканизаторы, меняют технологические линии на современные, ведется замена оборудования в подготовительном цехе. Одним словом, завод переживает второе рождение. И, насколько я знаю, на других заводах «Белшины» также полным ходом идет техперевооружение. Это придает оптимизма, и нам, ветеранам, хочется и дальше работать, чтобы своими глазами видеть результаты этой глобальной модернизации. Хотя на пенсии я уже десять лет, вышел на нее по вредной сетке в 50-летнем возрасте, но до сих пор работаю, и если мне и дальше будут предлагать работать, то отказываться не намерен. Ведь что дома делать человеку, который привык трудиться на производстве.

Фото Игоря ДРАПЕЗЫ.

Бобруйский горисполком Бобруйский горисполком
ЭТО ИНТЕРЕСНО ЗНАТЬ...
10 фактаў пра беларускую мову
10 фактаў пра беларускую мову

1. Дыялектная мова багацейшая за літаратурную
Слоўнік літаратурнай беларускай мовы налічвае прыкладна 250 - 500 тыс.слоў. У дыялектнай мове (агульная назва для гаворак людзей у пэўным рэгіёне) — каля 1,5−2 млн слоў.

2. У беларускай мове тры алфавіты (графічныя сістэмы)
На сённяшні дзень афіцыйна ўжываецца кірылічны алфавіт, які існуе з XIV ст. У XVI ст. з’явілася лацінка. Ёй пісаліся творы беларускай літаратуры XIX ст. На пачатку XX ст. кірылічны і лацінскі алфавіты суіснавалі разам. Так пэўны час газета «Наша ніва» друкавала тэксты на дзвюх графічных сістэмах, каб усе беларусы разумелі напісанае, таму што каталікі звыклі да лацінкі, а праваслаўныя разумелі толькі кірыліцу.

Зараз лацінка ўжываецца ў тапаніміцы — назвах геаграфічных аб’ектаў. Таксама ёй карыстаюцца ў побытавых зносінах беларусы, якія лічаць лацінку больш зручнай сістэмай для перадачы асаблівасцяў беларускага маўлення.

З XIV ст. на Беларусі пачалі сяліцца татары, якія трапілі ў палон падчас набегаў Арды. Паступова яны асіміляваліся, і ў выніку з’явіліся кітабы — кнігі, напісаныя па-беларуску арабскай вяззю.

3. Беларуская мова існуе ў двух правапісах
У 1918-м годзе мовазнаўца і грамадска-палітычны дзеяч Браніслаў Тарашкевіч выдаў «Беларускую граматыку для школ» кірыліцай і лацінкай. Гэта была першая практычная граматыка. Распрацаваны ім правапіс называецца класічным, або «тарашкевіцай».

З 1933-га года ў выніку разгортвання русіфікацыі замацавалася так званая «наркамаўка». Гэты правапіс рэфармаваўся двойчы: у 1956-м годзе і ў 2008-м. Апошнім варыянтам мы карыстаемся сёння.

4. Толькі ў беларускай мове ёсць літара Ў
Гэта адметнасць беларускай мовы ўвасоблена ў помніку, які знаходзіцца ў Полацку. Над скульптурай працаваў мастак і дызайнер Ігар Куржалаў.

5. Беларуская мова знаходзіцца пад пагрозай знікнення
У паўсядзённых зносінах ёй карыстаецца малы працэнт насельніцтва. Толькі ⅔ беларусаў размаўляе на роднай мове ў побыце. Часцей беларуская мова ўжываецца на дзяржаўных тэле- і радыёканалах, у перыядычных выданнях, справаводстве.

6. Тры стагоддзі беларуская мова была дзяржаўнай у ВКЛ
З XIV ст. і да 1696 года беларуская мова была афіцыйнай мовай Вялікага Княства Літоўскага. Пасля аб’яднання ВКЛ і Караўлества Польскага ў 1569-м годзе пачалася паланізацыя насельніцтва Княства. Скончылася гэта поўным выцясненнем беларускай мовы з афіцыйнага ўжытку. З 1696-га года справаводства Рэчы Паспалітай было пераведзена на польскую мову. З таго часу беларуская мова ўжывалася ў побыце.

7. Не па-беларуску і не па-руску, а на трасянцы
Сумесь беларускай і рускай мовы называецца «трасянка». У прамым сэнсе яно абазначае сена нізкай якасці, якое ўтвараецца ад спалучэння сухой і свежаскошанай травы. Ва ўкраінскай мове таксама ёсць падобная з’ява і называецца яна «суржык».

8. Для беларускай мовы не характэрны дзеепрыметнікі цяперашняга часу
Дзеепрыметнікі цяперашняга часу (сплючы чалавек, маючыя дадзеныя) — чужынцы ў беларускай мове. Яны ўжываюцца толькі ва ўстойлівых спалучэннях (бягучы год, дзеючая асоба), характэрных для навуковага і афіцыйнага стыляў. У іншых выпадках гэта парушэнне літаратурнай мовы.

9. Некалі беларуская мова мела статус адзінай дзяржаўнай мовы ў Беларусі
У 1990-м годзе быў прыняты закон «Аб мовах», згодна з якім беларуская мова прызнавалася адзінай дзяржаўнай мовай незалежнай Рэспублікі Беларусь. Але пасля рэферэндуму 1995-га года статус дзяржаўнай набыла і руская мова. Дарэчы, прапанову ўрада вярнуць рускай мове статус дзяржаўнай падтрымала большасць беларусаў. Мяркуецца, насельніцтву было цяжка пасля савецкіх часоў адразу перайсці на беларускую мову ва ўсіх сферах зносін. Людзі элементарна яе не ведалі. Зараз, як бачым, прыярытэт у зносінах мы аддаём рускай мове.

10. У беларускім алфавіце 32 літары
Наш алфавіт не мае літар Щ, Ъ. Замест цвёрдага знака мы ўжываем апостраф (‘). Дыграфы ДЗ і ДЖ не ўваходзяць у алфавіт, бо гэта спалучэнне дзвюх літар для абазначэння адпаведных гукаў.

По материалам: schools.by


© «Шинник», 2015
Использование материалов разрешено только с размещением активной ссылки на наш сайт.

ОТКРЫТОЕ АКЦИОНЕРНОЕ ОБЩЕСТВО