03:54
26.06.2019

официальный сайт
www.shinnik.by
Воскресенье, 4 Февраль 2018
Мильфлеры и синь синь дянь

Жить должно быть интересно, а для этого человеку необходимо хобби. Это практически жизненный девиз инженера-программиста УИКО Н.П.БУРАК, отработавшей на «Белшине» 30 лет. Работа, семья – все это важно, но без увлечения жить скучно, считает Наталия Петровна.

Примерно шесть лет назад женщина была на выставке собак со своими питомцами, а рядом оказалась выставка птиц. Она зашла туда и увидела птицу, шерсть у которой как у кролика, гребешок, язычок, клюв, лапки темно-фиолетового цвета. Тогда Наталия Петровна приобрела двух курочек породы китайская шелковая и решила: если и заниматься разведением кур, то только редких интересных пород. Кстати, у китайской шелковой черное мясо, цвета мокрого асфальта, и черные кости. Но при этом мясо необычайно вкусное, а главное – полезное. Когда в старину кто-либо из дворян серьезно заболевал, то посылали человека в Китай, чтобы он купил кур этой породы. Об этом факте упоминается в литературных произведениях. Считается, что мясо этой птицы любого больного на ноги поставит.

Сейчас у заводчицы шесть пород. Еще четыре породы из Китая находятся в пути и скоро прибудут, например, синь синь дянь, которая несет не простые яйца, а голубые.

Немецкая Барневельдер несет яйца шоколадного цвета, – улыбается Наталия Петровна. – К Пасхе и красить не надо: белые, голубые, бежевые и шоколадные яйца. А как мои подопечные радуют меня... Бывает, утром встанешь, еще темно, сыро, спать хочется, идешь насыпать им зерна, а тут Мильфлер – голландская порода, с французского переводится как «миллион цветов», – встречает удивительным пением. Эти курочки декоративные, по 500-700 граммов, некоторые их держат на балконах. Мильфлеры поют и днем, и вечером, словом, радуют меня.
Или придешь вечером усталая, а тут к тебе на руки просится голландская белохохлая – черного цвета с белой «шапкой», будто у английских солдат. Более ручных птиц у меня нет, хотя они считаются пугливыми и сторонящимися людей.

Наталия Петровна полагает, что у человека обязательно должно быть интересное увлечение.

– Не понимаю, как жить без этого, просто зарабатывать деньги. Но тогда встает вопрос: а чего ради их зарабатывать? Надо зарабатывать радость, а не деньги, – уверена Н.П.Бурак.

Мне было интересно узнать, принес ли год Петуха заводчице удачу.

Не без гордости Наталия Петровна ответила, что ей сопутствовала удача в плане разведения птиц. У нее есть такие породы, которые в нашей стране встречаются лишь у 2-3 заводчиков. И такие редкие птицы стали появляться у нашей героини как раз в год Петуха, к примеру, Мильфлер лимонно-фарфорового окраса. Мильфлеры есть в Беларуси, но вот такой окрас крайне редок.

В планах Н.П.Бурак поучаствовать со своими подопечными на одной из специализированных выставок, которые будут проводиться в нашей стране в 2018 году.

В заключение нашей беседы Наталия Петровна от всей души пожелала шинникам солнечного настроения, удачи и хобби, которое будет приносить только радость.

Владимир ШЛОМАН (office@shinnik.by)
Фото из архива Наталии БУРАК.

Бобруйский горисполком Бобруйский горисполком
ЭТО ИНТЕРЕСНО ЗНАТЬ...
10 фактаў пра беларускую мову
10 фактаў пра беларускую мову

1. Дыялектная мова багацейшая за літаратурную
Слоўнік літаратурнай беларускай мовы налічвае прыкладна 250 - 500 тыс.слоў. У дыялектнай мове (агульная назва для гаворак людзей у пэўным рэгіёне) — каля 1,5−2 млн слоў.

2. У беларускай мове тры алфавіты (графічныя сістэмы)
На сённяшні дзень афіцыйна ўжываецца кірылічны алфавіт, які існуе з XIV ст. У XVI ст. з’явілася лацінка. Ёй пісаліся творы беларускай літаратуры XIX ст. На пачатку XX ст. кірылічны і лацінскі алфавіты суіснавалі разам. Так пэўны час газета «Наша ніва» друкавала тэксты на дзвюх графічных сістэмах, каб усе беларусы разумелі напісанае, таму што каталікі звыклі да лацінкі, а праваслаўныя разумелі толькі кірыліцу.

Зараз лацінка ўжываецца ў тапаніміцы — назвах геаграфічных аб’ектаў. Таксама ёй карыстаюцца ў побытавых зносінах беларусы, якія лічаць лацінку больш зручнай сістэмай для перадачы асаблівасцяў беларускага маўлення.

З XIV ст. на Беларусі пачалі сяліцца татары, якія трапілі ў палон падчас набегаў Арды. Паступова яны асіміляваліся, і ў выніку з’явіліся кітабы — кнігі, напісаныя па-беларуску арабскай вяззю.

3. Беларуская мова існуе ў двух правапісах
У 1918-м годзе мовазнаўца і грамадска-палітычны дзеяч Браніслаў Тарашкевіч выдаў «Беларускую граматыку для школ» кірыліцай і лацінкай. Гэта была першая практычная граматыка. Распрацаваны ім правапіс называецца класічным, або «тарашкевіцай».

З 1933-га года ў выніку разгортвання русіфікацыі замацавалася так званая «наркамаўка». Гэты правапіс рэфармаваўся двойчы: у 1956-м годзе і ў 2008-м. Апошнім варыянтам мы карыстаемся сёння.

4. Толькі ў беларускай мове ёсць літара Ў
Гэта адметнасць беларускай мовы ўвасоблена ў помніку, які знаходзіцца ў Полацку. Над скульптурай працаваў мастак і дызайнер Ігар Куржалаў.

5. Беларуская мова знаходзіцца пад пагрозай знікнення
У паўсядзённых зносінах ёй карыстаецца малы працэнт насельніцтва. Толькі ⅔ беларусаў размаўляе на роднай мове ў побыце. Часцей беларуская мова ўжываецца на дзяржаўных тэле- і радыёканалах, у перыядычных выданнях, справаводстве.

6. Тры стагоддзі беларуская мова была дзяржаўнай у ВКЛ
З XIV ст. і да 1696 года беларуская мова была афіцыйнай мовай Вялікага Княства Літоўскага. Пасля аб’яднання ВКЛ і Караўлества Польскага ў 1569-м годзе пачалася паланізацыя насельніцтва Княства. Скончылася гэта поўным выцясненнем беларускай мовы з афіцыйнага ўжытку. З 1696-га года справаводства Рэчы Паспалітай было пераведзена на польскую мову. З таго часу беларуская мова ўжывалася ў побыце.

7. Не па-беларуску і не па-руску, а на трасянцы
Сумесь беларускай і рускай мовы называецца «трасянка». У прамым сэнсе яно абазначае сена нізкай якасці, якое ўтвараецца ад спалучэння сухой і свежаскошанай травы. Ва ўкраінскай мове таксама ёсць падобная з’ява і называецца яна «суржык».

8. Для беларускай мовы не характэрны дзеепрыметнікі цяперашняга часу
Дзеепрыметнікі цяперашняга часу (сплючы чалавек, маючыя дадзеныя) — чужынцы ў беларускай мове. Яны ўжываюцца толькі ва ўстойлівых спалучэннях (бягучы год, дзеючая асоба), характэрных для навуковага і афіцыйнага стыляў. У іншых выпадках гэта парушэнне літаратурнай мовы.

9. Некалі беларуская мова мела статус адзінай дзяржаўнай мовы ў Беларусі
У 1990-м годзе быў прыняты закон «Аб мовах», згодна з якім беларуская мова прызнавалася адзінай дзяржаўнай мовай незалежнай Рэспублікі Беларусь. Але пасля рэферэндуму 1995-га года статус дзяржаўнай набыла і руская мова. Дарэчы, прапанову ўрада вярнуць рускай мове статус дзяржаўнай падтрымала большасць беларусаў. Мяркуецца, насельніцтву было цяжка пасля савецкіх часоў адразу перайсці на беларускую мову ва ўсіх сферах зносін. Людзі элементарна яе не ведалі. Зараз, як бачым, прыярытэт у зносінах мы аддаём рускай мове.

10. У беларускім алфавіце 32 літары
Наш алфавіт не мае літар Щ, Ъ. Замест цвёрдага знака мы ўжываем апостраф (‘). Дыграфы ДЗ і ДЖ не ўваходзяць у алфавіт, бо гэта спалучэнне дзвюх літар для абазначэння адпаведных гукаў.

По материалам: schools.by


© «Шинник», 2015
Использование материалов разрешено только с размещением активной ссылки на наш сайт.

ОТКРЫТОЕ АКЦИОНЕРНОЕ ОБЩЕСТВО